To jest stara wersja strony!
OWL - Web Ontology Language jest językiem ze składnią opartą na XML, a semantyką opartą na tzw. logice deskrypcyjnej (ang. description logics). Stanowi on rozszerzenie RDF (ang. Resource Description Framework). Służy do reprezentacji i przetwarzania danych w sieci WWW. OWL umożliwia opisywanie danych w postaci ontologii i budowanie w ten sposób tzw. Semantycznego Internetu. OWL posiada trzy podjęzyki o wzrastającej ekspresyjności: OWL Lite, OWL DL, and OWL Full. Zapis w języku OWL składa się z definicji ontologicznych metadanych (container), definicji
relacji binarnych, pojęć, przykładów pojęć oraz aksjomatów definiujących omówione dodatkowe
właściwości pojęć i relacji.
Ponieważ OWL posiada pewne ograniczenia - nie można uchwycić złożonych relacji pomiędzy zdefiniowanymi właściwościami (chociażby ogólnie znany przykład „uncle”) - powstała idea rozszerzenia OWL'a o pewne formy regułowe przy jednoczesnym zachowaniu maksymalnej kompatybilności z istniejącą składnią i semantyką OWL.
Obecnie istnieje propozycja języka SWRL - Semantic Web Rule Language (początkowo nazwany ORL - OWL Rules Language) opartego na połączeniu podjęzyków OWL DL i OWL Lite języka OWL z fragmentami języka RuleML (Rule Markup Language). Propozycja ta rozszerza zbiór aksjomatów zapisanych w języku OWL tak, aby obejmował reguły mające postać klauzul. Pozwala to łączyć takie reguły z bazą wiedzy zapisaną w języku OWL. Proponowane reguły mają postać implikacji pomiędzy poprzednikiem (ciałem) i następnikiem (nagłówkiem). Poprzednik i następnik mogą być zbudowane z koniunkcji atomów, pojedynczego atomu albo być puste. (Wiadomo, że regułę zawierającą koniunkcję w następniku można przekształcić w zestaw reguł zawierających tylko jeden atom w następniku). Reguła ma następujące znaczenie: jeśli warunki podane w poprzedniku zachodzą, to warunki podane w następniku także muszą zachodzić. Pusty poprzednik jest traktowany jako trywialnie prawdziwy, a pusty następnik jako trywialnie fałszywy. Atomy w regułach mogą być postaci C(x), P(x,y), sameAs(x,y) lub differentFrom(x,y), gdzie C jest deskrypcją pojęcia języka OWL, P jest wasnocią, a x,y są albo zmiennymi, albo indywiduami, albo wartościami danych.
W tzw. Human Readable Syntax czyli składni bardziej czytelnej człowiekowi reguły przyjmują formę:
antecedent(poprzednik) -> consequent(następnik)
gdzie zarówno antecedent jak i consequent składają się ze zbioru atomów a1 ^ a2 ^ … ^ an. Zmienne są zaznaczane przy użyciu standardowej konwencji prefixowania ich znakiem zapytania (np.?x). Korzystając z tej składni reguła stwierdzająca że połączenie własności 'parent' i 'brother' da nam własność 'uncle' może być zapisana następująco:
parent(?a,?b) ^ brother (?b,?c) -> uncle(?a,?c)
czyli jeśli Mary jest rodzicem Johna i Bill jest bratem Mary, to ta reguła wymaga by Bill był wujkiem Johna.
Teraz spróbujemy zapisać tą regułę za pomocą XML Presentation Syntax.
Deklaracje zmiennych są zdaniami wskazującymi by dany URI był używany jako zmienna. Na przykład:
<owlr:Variable owlr:name="x1"/>
Aksjomaty reguł posiadają poprzedników (owlr:antecedent) oraz następników (owlr:consequent), które są listami atomów tworzonych z klas, predykatów, równości i nierówności. Na przykład:
<owlr:classAtom>
<owlx:Class owlx:name="Person"/>
<owlr:Variable owlr:name="x1"/>
</owlr:classAtom>
jest atomem używającym nazwy klasy Person, natomiast:
<owlr:classAtom>
<owlx:IntersectionOf>
<owlx:Class owlx:name="Person"/>
<owlx:ObjectRestriction owlx:"hasParent"/>
<owlx:someValuesFrom owlx:class="Physician"/>
<owlx:ObjectRestriction/>
<owlx:IntersectionOf>
<owlr:Variable owlr:name="x2"/>
</owlr:classAtom>
Powrót